Απέναντι στην Ιστορία μας — όταν μάλιστα αυτή συνδέεται με τραγικές περιπέτειες από τις οποίες δεν έχουμε ακόμα ξεφύγει — οφείλουμε να είμαστε τίμιοι και ειλικρινείς. Η αλήθεια και μόνη πρέπει να αναζητείται με πάθος, χωρίς να αποκρύπτεται από κομματικές ή άλλες σκοπιμότητες.
Για τις φάσεις του Κυπριακού των τελευταίων τριάντα χρόνων πολλά εγράφησαν και ελέχθησαν κατά καιρούς, χωρίς όλα αυτά να έχουν ίχνος επαφής με την πραγματικότητα. Άλλοι διαστρέφουν εν γνώσει τους την αλήθεια, άλλοι την... εμπλουτίζουν με μύθους και εικασίες, άλλοι απλώς την αγνοούν. Το δυστύχημα δεν είναι ότι αρκετοί αγνοούν την πραγματική υφή των γεγονότων, αλλά ότι επιμένουν να μη την αποδέχονται και όταν ακόμα τους προσφέρεται με την μορφή των απρόσβλητων ντοκουμέντων.
Ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου έκαμε μέχρι τώρα πάρα πολλά για να μεταδώσει τα στοιχεία εκείνα που είναι απαραίτητα για την θεμελίωση της σύγχρονης Ιστορίας μας. Σ' αυτόν τον μικρό τόμο, που προσφέρεται σα «υποφάκελος» ή «αντιφάκελος», γίνεται προσπάθεια να εξιχνιασθεί η «Επιχείρηση Κοφίνου», που τόσα στοίχισε στον Ελληνισμό. Αφορμή είναι όσα είπαν στην Βουλή των Ελλήνων (21 Φεβρουαρίου 1986) ο Πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως Κ. Μητσοτάκης, οι οποίοι φαίνεται ότι ήσαν κακώς πληροφορημένοι για τα γεγονότα. Μιλούσαν σε μια καίρια συνεδρίαση του Κοινοβουλίου και αναφέρονταν σε πρώτου μεγέθους ιστορικό θέμα, κι όμως αστόχησαν τραγικά. Είχαν υποστηρίξει ότι η επιχείρηση της Κοφίνου ήταν μια προβοκάτσια της Χούντας εν αγνοία του Μακαρίου. Τα γεγονότα όμως έχουν πείσμα και δεν συμμορφώνονται προς τις θελήσεις και τις δοξασίες μας. Οι σελίδες που ακολουθούν απαντούν στο ερώτημα τι ακριβώς ήσαν τα γεγονότα εκείνα, ποιοι τα θέλησαν και γιατί. Το κύριο σώμα του κειμένου αποτελεί αναδημοσίευση ιστορικής εργασίας που ο συγγραφέας δημοσίευσε στην εφημερίδα «Σημερινή» της Λευκωσίας (από 12.5.1986 μέχρι 26.5.1986) με τον τίτλο «Τι ήταν η Κοφίνου;».
Σπύρος Παπαγεωργίου - Επιχείρηση Κοφίνου
Το παραδοσιακό νησί της Αφροδίτης γοητεύει με την αμόλυντη ομορφιά του μέσα από μια αναδημοσίευση ενός παλαιού τεύχους του National Geographic (τεύχος Ιουλίου 1928). Το συλλεκτικό αυτό τεύχος διανεμήθηκε με το ΒΗΜΑ της 16ης Απριλίου 2003.
Απέναντι στην Ιστορία μας — όταν μάλιστα αυτή συνδέεται με τραγικές περιπέτειες από τις οποίες δεν έχουμε ακόμα ξεφύγει — οφείλουμε να είμαστε τίμιοι και ειλικρινείς. Η αλήθεια και μόνη πρέπει να αναζητείται με πάθος, χωρίς να αποκρύπτεται από κομματικές ή άλλες σκοπιμότητες.
"Το λεύκωμα αυτό αφορά την καταστροφή του πολιτισμού της κατεχόμενης Κύπρου και καταγγέλλει την τουρκική βία που καταπατεί τo Διεθνές Δίκαιο σε βάρος μνημείων, έργων τέχνης, κτιρίων, που υφίστανται την κακομεταχείριση ως μάρτυρες της μακραίωνης ελληνικής παρουσίας στην περιοχή. Βία ενός κράτους που δεν αρκέστηκε στη στρατιωτική κατάχτηση και τον εξανδραποδισμό του ελληνικού πληθυσμού, αλλά θέλησε και να καταστρέψει, ή ακόμη και να επωφεληθεί οικονομικά, από τη «λεία» που ο στρατός του εξασφάλισε. Βία, που αναγκάζει μια ευρωπαϊκή χώρα, την Κυπριακή Δημοκρατία να αναζητεί στο διεθνές πεδίο τρόπους για να εξαγοράσει και να προστατέψει την ίδια της την πνευματική κληρονομιά. Το λεύκωμα αυτό ας εκληφθεί ως μια επίσημη δήλωση ότι δεν θα αφήσουμε την πολιτιστική μας κληρονομιά στο έλεος των καταστροφέων και των λαθρεμπόριον, Η έκδοση του αποτελεί, τελικά, άσκηση νόμιμου δικαιώματος που επικαλούμαστε, όχι μόνο ως Έλληνες, αλλά και ως άνθρωποι του πνεύματος, ως πολίτες της Ευρώπης και του κόσμου, ως φορείς του οικουμενικού πνεύματος που με τόση ζωντάνια απέδωσαν οι θησαυροί που σήμερα καταπατούνται.[...]" Ιωάννης Πεσμαζόγλου, Πρόεδρος της Επιτροπής για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου
Μετά το Σύνταγμα της Ελλάδας δημοσιεύεται και το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Καλό είναι να του ρίξουμε καμμιά ματιά μετά απ' όλα αυτά που λέγονται περί σχεδίου Ανάν κλπ. Έτσι για να ξέρουμε που βαδίζουμε!
