Χρήστος Ζαλοκώστας - ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ο προφήτης της αρχαιότητας

Πολλοί, όταν ακούν τ' όνομα Σωκράτης, αναρωτιώνται τι λογής άνθρωπος υπήρξε. Ακουστά έχουν τ' όνομα, ωστόσο ξέχασαν ποιος ακριβώς ήταν. Το βιβλίο αυτό γράφηκε, για να ξαναθυμίσει στους συγχρόνους την πιο αινιγματική μορφή της αρχαιότητας και μια φωτεινή διδασκαλία, πού ύστερα από 2.500 χρόνια είναι τόσο χρήσιμη για τους σημερνούς ανθρώπους, όσο ήτανε στους Αθηναίους του Ε' π.Χ. αιώνα. Όλη του ή διδαχή μπορεί να εφαρμοστή στην εποχή μας, την τόσο όμοια με τη δική του. Ο λαός, τότε, ήταν κατάκοπος από το φοβερό Πελοποννησιακό πόλεμο, απογοητευμένος από τις παλιές φόρμες της ζωής, ανήσυχος για την επιβίωση του, γεμάτος κρυφό πόθο για πραγματικές αξίες. Όπως σήμερα, ζούσανε τότες οι άνθρωποι βίο ανεξέταστο, παρασυρμένοι από τις φροντίδες αλλά και τη φαντασμαγορία της ζωής. Η προσπάθεια τους περιοριζόταν στο να ευδοκιμήσουν στην κοινωνία, κι' ας έμεναν βυθισμένοι στην πλάνη και τα δουλικά διακονήματα. Ο πολιτισμός κινδύνευε από τη μετριότητα των ατόμων, ευαίσθητων για τα μικρά κι' αδιάφορων για τα μεγάλα. Μήπως όμως ο αιώνας μας δεν παλεύει μέσα σε παρόμοια πνευματική σύγχυση; Δυνατοί άνεμοι ελεύθερης σκέψης, λες και τους απόλυσαν εκείνοι οι παλιοί σοφιστές, παρασύρουν τα καθιερωμένα, σκορπάν επαναστατικές ιδέες, κλονίζουν τα βάθρα της πίστης και της ηθικής.

Αν ξαναγύριζε στον κόσμο ο Σωκράτης, θα τον εξένιζαν βέβαια αεροπλάνα και Σπούτνικ, μα τους ανθρώπους θα τους έβρισκε απαράλλακτους. Σήμερα ή ζωή μεταμορφώθηκε, αλλά μόνο στα εξωτερικά σημάδια της. Κάτω από την επιφάνεια σαλεύουν πάντα τα ίδια προβλήματα του ανθρώπου. Γι' αυτό θεώρησα απαραίτητο, μια βιογραφία του Σωκράτη να εικονίζη τις περιπέτειες και τη ζωή του Ε' π.Χ. αιώνα, «του κλασσικού», που στάθηκε ένας από τους πιο σπουδαίους για την ανθρωπότητα. Όλα τα προβλήματα πού μας συγκινούν σήμερα, τα εξέτασε ο Σωκράτης με σοφία, διαλογική ικανότητα και ψυχολογική διαίσθηση. Νους θετικός, αλλά ψυχή ανήσυχη και συχνά εκστατική. Θαυμάσιο διαμάντι, πού όσο περισσότερο σκαλίζεται, τόσο παρουσιάζονται νέες πλευρές του και φεγγοβολά δυνατότερα.

Χρήστος Ζαλοκώστας - ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ο προφήτης της αρχαιότητας

Δημήτριος Βικέλας - Λουκής Λάρας

Το γνωστότερο λογοτεχνικό έργο του Δημήτριου Βικέλα είναι ο Λουκής Λάρας, ένα ιστορικό μυθιστόρημα βασισμένο στις μαρτυρίες ενός υπαρκτού προσώπου. Αφορμή της έμπνευσης του συγγραφέα στάθηκε η γνωριμία του στο Λονδίνο με έναν Χίο ομογενή, τον Λουκά Τζίφο, που σύμφωνα με παράκληση του συγγραφέα του άφησε τις αυτοβιογραφικές του σημειώσεις. Βέβαια ο Βικέλας κατάφερε να διαμορφώσει αυτές τις σημειώσεις του γέροντα από τη Χίο και να δημιουργήσει ένα εκτεταμένο πεζογράφημα που κυμαίνεται ανάμεσα στην ηθογραφία και την ιστορία και έχει έκταση ανάλογη με μια νουβέλα.

Σημείο εκκίνησης της αφήγησης είναι το 1821, όταν ο εικοσάχρονος τότε Λουκής Λάρας βρίσκεται στη Σμύρνη και ασχολείται με το εμπόριο μαζί με τον πατέρα του. Για την Επανάσταση και τη Φιλική Εταιρεία γνώριζε λίγα και έτρεφε ελάχιστες ελπίδες για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Με την έναρξη της Επανάστασης οι Τούρκοι τρομοκρατούν τους χριστιανικούς πληθυσμούς κι έτσι πατέρας και γιος καταφεύγουν στη Χίο, όπου βρίσκεται η υπόλοιπη οικογένεια. Μολονότι διαθέτει ψυχικά χαρίσματα και σωματικά προσόντα, δε συμμετέχει ενεργά στον αγώνα. Ένα χρόνο μετά οι Τούρκοι επιτίθενται στη Χίο και μπροστά στον επερχόμενο κίνδυνο η οικογένεια εκπατρίζεται ξανά. Καταφεύγουν πρώτα στη Μύκονο, κατόπιν στις Σπέτσες και αργότερα στην Τήνο, όπου ο Λουκής Λάρας επιδίδεται με επιτυχία στο εμπόριο. Εκεί πεθαίνει ο πατέρας του ήρωα. Δεν γράφω παραπάνω για να μη σας το χαλάσω.

Ο Δημήτριος Βικέλας γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου στις 15 Φεβρουαρίου 1835. Καταγόταν από μεγάλη εμπορική οικογένεια της Βέροιας και το αρχικό όνομα της οικογένειάς του ήταν Μπεκέλα ή Μπικέλα. Πατέρας του ήταν ο έμπορος Εμμανουήλ Βικέλας και μητέρα του η Σμαράγδα, κόρη του εμπόρου Γεωργίου Μελά και αδελφή του Λέοντος Μελά. Σε ηλικία τεσσάρων ετών έμεινε για ένα χρόνο στο Ναύπλιο με την οικογένειά του, η οποία ένα χρόνο μετά εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Γενικά η μόρφωσή του δεν υπήρξε ποτέ συστηματική λόγω των συνεχών μετακινήσεων της οικογένειάς του αλλά και δικών του προβλημάτων υγείας. Η μητέρα του όμως ήταν πολύ καλλιεργημένη και του προσέφερε αρκετά μαθήματα κατ’ οίκον. Ο ίδιος αργότερα ομολόγησε ότι σ’ αυτήν όφειλε την κλίση του προς τα φιλολογικά ενδιαφέροντα. Στην Πόλη πέρασε εννιά χρόνια ως το 1849, οπότε γύρισε στη Σύρο μαζί με τη μητέρα του και φοίτησε στο Λύκειο του Χ. Ευαγγελίδη.

Δημήτριος Βικέλας - Λουκής Λάρας

Free Harry

To e-vivlia με άλλα sites στο διαδίκτυο ξεκινάει δυναμικά μια εκστρατεία ευαισθητοποίησης για τον κυπριακής καταγωγής Ελληνο-Αυστραλό συγγραφέα Χάρρη Νικολαίδη που καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση για προσβολή της βασιλικής οικογένειας της Ταϊλάνδης.

Ο Χάρης Νικολαΐδης, εργαζόταν ως καθηγητής στην Ταϊλάνδη από το 2003 έως το 2005 και από το 2006 ζούσε στη Μελβούρνη και δημοσιογραφούσε στο αγγλικό ένθετο του “Νέου Κόσμου”. Τον περασμένο χρόνο επισκέφθηκε την Ταϊλάνδη, χωρίς να γνωρίζει ότι είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης σε βάρος του δύο χρόνια νωρίτερα. Η εναντίον του κατηγορία βασίζεται στο βιβλίο-μυθιστόρημα που είχε γράψει το 2005, με τίτλο “Αληθοφάνεια” και αναφερόταν σε ανώνυμο Ταϊλανδό πρίγκιπα και τη σκανδαλώδη ζωή του. Το βιβλίο τυπώθηκε μόνο σε 50 αντίτυπα και πουλήθηκαν λιγότερα από δέκα.

Οι εικόνες που μεταδίδουν εδώ και λίγες ώρες τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία είναι συγκλονιστικές δείχοντας τον νεαρό καθηγητή αλυσοδεμένο να κρατείται σε άθλιες συνθήκες και σπαρακτικά να ζητά συγνώμη από τις αρχές.

Απαιτείται ευαισθητοποιήση όχι μόνο από το Αυστραλιανό Υπουργείο εξωτερικών το οποίο ήδη κινειτοποιείται σύφμωνα με πληρφορίες μας αλλά και από τα Υπουργείο εξωτερικών της Κύπρου και της Ελλάδας

Δείτε απλά τις εικόνες στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ για να κατανοήσετε την ψυχολογική κατάσταση. Ήδη άνοιξε λογαριασμός στο FaceBook με τίτλο ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΧΑΡΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ. Μπείτε όσο περισσότεροι. Κινειτοποιείστε όσο περισσότερους μπορείτε σε όλο τον κόσμο. Στείλτε emai και υπογράψτε την πιό κάτω επιστολή διαμαρτυρίας. Μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε.

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΠΡΩΣΩΠΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΆ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΔΗΛΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΣΕ ΚΥΠΡΟ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ. ΚΑΘΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΣΤΑΛΕΙ ΜΕ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ. ΤΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΑΣ ΤΟΥ ΤΟ ΔΕΙΞΟΥΜΕ. ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΜΑΣ.

Υπογράψτε άμεσα την επιστολή διαμαρτυρίας στο διαδίκτυο. Έχουν υπογράψει περισσότερα από 5000 άτομα μέχρι τώρα...Ας βοηθήσουμε κι εμείς με τον τρόπο μας.

http://www.harrynicolaides.com/

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η Θαυλάνδη φημίζεται για την παιδική δουλεία, εκμετάλλευση παιδιών, παντώς είδους πορνογραφίας και πορνείας με την παιδική πορνεία να φιγουράρει στην πρώτη θέση ......... και κατα τ' άλλα έχουν και μοναρχία και την υποστηρίζουν κι όλας!

Φιλικά
Αμάραντος
Υπέρ της ελευθερίας του λόγου, κατά της λογοκρισίας!

Gossini και Underzo - Τρία τεύχη του Αστερίξ στα Κρητικά

Η κρητική διάλεκτος χαρακτηριστική ενός νησιού που οι κάτοικοι της έμαθαν να είναι περήφανοι, λεοντόκαρδοι και αισιόδοξοι. Αυτό αποτυπώνεται γλαφυρά μέσα από τους διαλόγους των επίσης επαναστατών Κορσικανών που δε σηκώνουν μύγα στο τυρί... εε, συγνώμη στο σπαθί τους. Η απόδοση έγινε από τον καθηγητή φιλόλογο κο Μιχάλη Πατεράκη και επιμελήθηκε ο καθηγητής γλωσσολογίας κος Χριστόφορος Χαραλαμπάκης.

1ο Τεύχος
2ο Τεύχος
3ο Τεύχος

National Geographic - Η Κύπρος στις αρχές του περασμένου αιώνα

Το παραδοσιακό νησί της Αφροδίτης γοητεύει με την αμόλυντη ομορφιά του μέσα από μια αναδημοσίευση ενός παλαιού τεύχους του National Geographic (τεύχος Ιουλίου 1928). Το συλλεκτικό αυτό τεύχος διανεμήθηκε με το ΒΗΜΑ της 16ης Απριλίου 2003.

National Geographic - Η Κύπρος στις αρχές του περασμένου αιώνα

Δημήτρης Ψαθάς - Γή του Πόντου

Ένα συγκλονιστικό ιστορικό χρονικό της Μικρασιατικής Καταστροφής, 540 σελίδων, με στοιχεία αυτοβιογραφικά, που αποτελεί το μοναδικό ιστορικό έργο τού Δημήτρη Ψαθά.

«Η σκέψη μου συχνά φτερουγίζει στα παλιά και να που προβάλλουν πάντα ολοζώντανα —εικόνες όμορφες και πρόσωπα αγαπημένα, σκηνές και περιστατικά της καθημερινής ζωής, χαρές και λύπες, βιώματα λογής λογής και μαζί ολόκληρο το πανόραμα της μακρινής εκείνης πόλης του Ευξείνου Πόντου, όπου έζησα τα παιδικά μου χρόνια. Σαν όνειρο. Άλλοτε ευτυχισμένο και χαρούμενο κι άλλοτε φοβερό —ένας σωστός βραχνάς».

Ο Δημήτρης Ψαθάς, στο ομολογουμένως σημαντικότατο βιβλίο του -όχι μόνο για το περιεχόμενό του αλλά και για τη χρονική περίοδο που εκδόθηκε, όταν το ζήτημα των Ελλήνων της Ανατολής ήταν στο περιθώριο- τονίζει σχετικώς με το ζήτημα αυτό στον πρόλογό του: «...ούτε επιτρέπεται να θυσιάζουμε την ιστορική αλήθεια σε καμία σκοπιμότητα, όπως, δυστυχώς, καθιερώθηκε να γίνεται απ’ τον καιρό που χαράχτηκε η λεγόμενη ελληνοτουρκική φιλία. Η άστοχη τακτική της αποσιώπησης των γεγονότων της Ιστορίας ήταν ίσως κι ένας απ’ τους λόγους που τόσο άσκημα πορεύτηκε η ‘φιλία’ με τους Τούρκους. Να ρίξουμε τον πέπλο της λήθης στο παρελθόν αλλά να ξέρουμε, όχι να κρύβουμε...».

Δημήτρης Ψαθάς - Γή του Πόντου