e-βιβλία!

Την πρωτομαγιά του 1944 όπως και κάθε χρονιά ξεφάντωνε η γη με τα λουλούδια. Στα σπίτια μας όμως δεν εκρεμάσαμε μάηδες, γιατί είμαστε ακόμα σκλαβωμένοι. Τα τριαντάφυλλα στέκονταν ανέγγιχτα έξω στα περιβόλια. Ο ήλιος έλαμπε μα η ψυχή μας είταν μαύρη. Είχαμε διαβάσει πώς οι δικοί μας πολέμησαν στους Μολάους και σκότωσαν ένα Γερμανό στρατηγό και τρεις από τους συνοδούς του, και πώς γι' αντίποινα θα ντουφέκιζαν οι Γερμανοί όσους άντρες θα συναντούσανε στο δρόμο Μολάων—Σπάρτης, κι' ότι ξημερώνοντας η πρωτομαγιά θα ντουφέκιζαν διακόσιους Έλληνες, εξόν απ' όσους κιόλας είχαν σφάξει οι προδότες με το έτσι θέλω.[...]

Πρόκειται για έκδοση σε καρτέλες μεγάλου μεγέθους (τουλάχιστον Α3) που βρίσκονται μέσα σε φάκελο. Σπανιότατο υλικό από το 1945.

Θυσιαστήριο της Λευτεριάς

Το βιβλίο "Οι Λαϊκοί Δρόμοι και η πρακτική τους εφαρμογή" αναφέρεται συνοπτικά στις κλίμακες που χρησιμοποιούνται σήμερα στην Ελληνική Δημοτική και Λαϊκή Μουσική.

Οι κλίμακες (ή Λαϊκοί Δρόμοι όπως επεκράτησε να ονομάζονται) απεικονίζονται με πρακτικούς δακτυλισμούς για όλα τα βασικά όργανα: Κιθάρα, Μπουζούκι και Αρμόνιο (ή Πιάνο).

Σημειώνονται επίσης οι κύριες και οι δευτερεύουσες συγχορδίες του κάθε δρόμου καθώς και οι βασικές κινήσεις των συγχορδιών.

Το βιβλίο συμπληρώνεται με μελωδίες που αποδίδουν το χαρακτηριστικό άκουσμα του κάθε δρόμου.

Το παρόν βιβλίο δεν ασχολείται με την πολιτική ούτε με την εξουσία, αλλά με τους ίδιους τους πολιτικούς. Στόχος του είναι να δώσει στον αναγνώστη βασικές πληροφορίες για κορυφαίους ηγέτες της ανθρωπότητας, που να διαβάζονται εύκολα και γρήγορα. Οι πληροφορίες για κάθε πολιτικό είναι συγκρίσιμες μεταξύ τους. Περιλαμβάνουν τα κύρια στοιχεία για τον ιδιωτικό βίο του πολιτικού (κυρίως την αφετηρία του), για το δημόσιο βίο του μέχρι να αποκτήσει εξουσία και για τον τρόπο και τις συνθήκες ανάρρησής του σε αυτήν. Κωδικοποιούν επίσης την εξωτερική πολιτική που άσκησε, τη σχέση του με τον πόλεμο και την ειρήνη, την οικονομική και την εσωτερική πολιτική του. Τέλος, περιλαμβάνεται μία σύντομη μαρτυρία για κάθε πολιτικό, κάτι που έγραψε ο ίδιος ή άλλοι που έγραψαν για εκείνον.

Κάθε εποχή έχει τα δικά της κριτήρια για να αξιολογεί τους πολιτικούς. Ωστόσο ο κίνδυνος της δικής μας εποχής δεν είναι οι μη τεκμηριωμένες αξιολογήσεις, αλλά η γενική λήθη και η απαξίωση. Μόλις πριν από μερικά χρόνια, σε σχετική έρευνα στα βρετανικά σχολεία αποδείχθηκε ότι περίπου ένας στους τέσσερις μαθητές δεν γνώριζε ποίου κράτους πρωθυπουργός ήταν ο Ουίνστον Τσόρτσιλ στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολλοί δεν είχαν υπόψη τους τι ακριβώς ήταν κάποιος Αδόλφος Χίτλερ. Το εν λόγω μικρό βιβλίο για τους μεγάλους πολιτικούς του παρελθόντος είναι μία μικρή συμβολή εναντίον της μεγάλης λήθης.

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

Σολομών, Δαρείος ο Μέγας, Περικλής, Φίλιππος Β', Ασόκα, Κωνσταντίνος ο Μέγας, Ιούλιος Καίσαρ, Οι πολιτικοί στο Βυζάντιο (Ιουστινιανός, Ηράκλειος, Βασίλειος Α'), Δυναστεία των Τανγκ, Καρλομάγνος, Χαρούν Αλ Ρασίντ, Φρειδερίκος Βαρβαρόσα, Ιννοκέντιος Γ', Ταμερλάνος, Ισαβέλλα Α' της Καστίλης, Μοντεζούμα Β', Σουλεϊμάν Α', Ελισάβετ A' της Αγγλίας, Ακμπάρ ο Μέγας, Καρδινάλιος Ρισελιέ, Πέτρος Α' ο Μέγας, Αικατερίνη η Μεγάλη, Γουλιέλμος Πιτ ο πρεσβύτερος, Τζορτζ Ουάσινγκτον, Θαδδαίος Κοσιούσκο, Κλέμενς Μέτερνιχ, Ιωάννης Καποδίστριας, Μπενίτο Χουαρές, Έιμπρααμ Λίνκολν, Καμίλο Καβούρ, Χαρίλαος Τρικούπης, Μάο Τσε-Τουνγκ, Ζορζ Μπενζαμέν Κλεμανσό, Τόμας Γούντροου Ουίλσον, Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ, Ελευθέριος Βενιζέλος, Άρθουρ Νέβιλ Τσάμπερλεν, Βλαντίμιρ Λένιν, Γουίνστον Τσόρτσιλ, Κόνραντ Αντενάουερ, Ιωσήφ Στάλιν, Φράνκλιν Ντελάνο Ρούζβελτ, Μπενίτο Μουσολίνι, Ισμέτ Ινονού, Αδόλφος Χίτλερ, Τζαβάχαρλαλ Νεχρού, Χο Τσι Μινχ, Σαρλ Ντε Γκολ, Φρανθίσκο Φράνκο, Γιόσιπ Τίτο, Σαλβαδόρ Γκοσένς Αλιέντε, Μακάριος Γ', Ρίτσαρντ Νίξον, Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, Ίντιρα Γκάντι, Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ, Μάργκαρετ Θάτσερ, Ούλαφ Πάλμε, Φιντέλ Κάστρο, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ

70 πολιτικοί (Συλλογικό Έργο)

Πολλοί, όταν ακούν τ' όνομα Σωκράτης, αναρωτιώνται τι λογής άνθρωπος υπήρξε. Ακουστά έχουν τ' όνομα, ωστόσο ξέχασαν ποιος ακριβώς ήταν. Το βιβλίο αυτό γράφηκε, για να ξαναθυμίσει στους συγχρόνους την πιο αινιγματική μορφή της αρχαιότητας και μια φωτεινή διδασκαλία, πού ύστερα από 2.500 χρόνια είναι τόσο χρήσιμη για τους σημερνούς ανθρώπους, όσο ήτανε στους Αθηναίους του Ε' π.Χ. αιώνα. Όλη του ή διδαχή μπορεί να εφαρμοστή στην εποχή μας, την τόσο όμοια με τη δική του. Ο λαός, τότε, ήταν κατάκοπος από το φοβερό Πελοποννησιακό πόλεμο, απογοητευμένος από τις παλιές φόρμες της ζωής, ανήσυχος για την επιβίωση του, γεμάτος κρυφό πόθο για πραγματικές αξίες. Όπως σήμερα, ζούσανε τότες οι άνθρωποι βίο ανεξέταστο, παρασυρμένοι από τις φροντίδες αλλά και τη φαντασμαγορία της ζωής. Η προσπάθεια τους περιοριζόταν στο να ευδοκιμήσουν στην κοινωνία, κι' ας έμεναν βυθισμένοι στην πλάνη και τα δουλικά διακονήματα. Ο πολιτισμός κινδύνευε από τη μετριότητα των ατόμων, ευαίσθητων για τα μικρά κι' αδιάφορων για τα μεγάλα. Μήπως όμως ο αιώνας μας δεν παλεύει μέσα σε παρόμοια πνευματική σύγχυση; Δυνατοί άνεμοι ελεύθερης σκέψης, λες και τους απόλυσαν εκείνοι οι παλιοί σοφιστές, παρασύρουν τα καθιερωμένα, σκορπάν επαναστατικές ιδέες, κλονίζουν τα βάθρα της πίστης και της ηθικής.

Αν ξαναγύριζε στον κόσμο ο Σωκράτης, θα τον εξένιζαν βέβαια αεροπλάνα και Σπούτνικ, μα τους ανθρώπους θα τους έβρισκε απαράλλακτους. Σήμερα ή ζωή μεταμορφώθηκε, αλλά μόνο στα εξωτερικά σημάδια της. Κάτω από την επιφάνεια σαλεύουν πάντα τα ίδια προβλήματα του ανθρώπου. Γι' αυτό θεώρησα απαραίτητο, μια βιογραφία του Σωκράτη να εικονίζη τις περιπέτειες και τη ζωή του Ε' π.Χ. αιώνα, «του κλασσικού», που στάθηκε ένας από τους πιο σπουδαίους για την ανθρωπότητα. Όλα τα προβλήματα πού μας συγκινούν σήμερα, τα εξέτασε ο Σωκράτης με σοφία, διαλογική ικανότητα και ψυχολογική διαίσθηση. Νους θετικός, αλλά ψυχή ανήσυχη και συχνά εκστατική. Θαυμάσιο διαμάντι, πού όσο περισσότερο σκαλίζεται, τόσο παρουσιάζονται νέες πλευρές του και φεγγοβολά δυνατότερα.

Χρήστος Ζαλοκώστας - ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ο προφήτης της αρχαιότητας

Το γνωστότερο λογοτεχνικό έργο του Δημήτριου Βικέλα είναι ο Λουκής Λάρας, ένα ιστορικό μυθιστόρημα βασισμένο στις μαρτυρίες ενός υπαρκτού προσώπου. Αφορμή της έμπνευσης του συγγραφέα στάθηκε η γνωριμία του στο Λονδίνο με έναν Χίο ομογενή, τον Λουκά Τζίφο, που σύμφωνα με παράκληση του συγγραφέα του άφησε τις αυτοβιογραφικές του σημειώσεις. Βέβαια ο Βικέλας κατάφερε να διαμορφώσει αυτές τις σημειώσεις του γέροντα από τη Χίο και να δημιουργήσει ένα εκτεταμένο πεζογράφημα που κυμαίνεται ανάμεσα στην ηθογραφία και την ιστορία και έχει έκταση ανάλογη με μια νουβέλα.

Σημείο εκκίνησης της αφήγησης είναι το 1821, όταν ο εικοσάχρονος τότε Λουκής Λάρας βρίσκεται στη Σμύρνη και ασχολείται με το εμπόριο μαζί με τον πατέρα του. Για την Επανάσταση και τη Φιλική Εταιρεία γνώριζε λίγα και έτρεφε ελάχιστες ελπίδες για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού. Με την έναρξη της Επανάστασης οι Τούρκοι τρομοκρατούν τους χριστιανικούς πληθυσμούς κι έτσι πατέρας και γιος καταφεύγουν στη Χίο, όπου βρίσκεται η υπόλοιπη οικογένεια. Μολονότι διαθέτει ψυχικά χαρίσματα και σωματικά προσόντα, δε συμμετέχει ενεργά στον αγώνα. Ένα χρόνο μετά οι Τούρκοι επιτίθενται στη Χίο και μπροστά στον επερχόμενο κίνδυνο η οικογένεια εκπατρίζεται ξανά. Καταφεύγουν πρώτα στη Μύκονο, κατόπιν στις Σπέτσες και αργότερα στην Τήνο, όπου ο Λουκής Λάρας επιδίδεται με επιτυχία στο εμπόριο. Εκεί πεθαίνει ο πατέρας του ήρωα. Δεν γράφω παραπάνω για να μη σας το χαλάσω.

Ο Δημήτριος Βικέλας γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου στις 15 Φεβρουαρίου 1835. Καταγόταν από μεγάλη εμπορική οικογένεια της Βέροιας και το αρχικό όνομα της οικογένειάς του ήταν Μπεκέλα ή Μπικέλα. Πατέρας του ήταν ο έμπορος Εμμανουήλ Βικέλας και μητέρα του η Σμαράγδα, κόρη του εμπόρου Γεωργίου Μελά και αδελφή του Λέοντος Μελά. Σε ηλικία τεσσάρων ετών έμεινε για ένα χρόνο στο Ναύπλιο με την οικογένειά του, η οποία ένα χρόνο μετά εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Γενικά η μόρφωσή του δεν υπήρξε ποτέ συστηματική λόγω των συνεχών μετακινήσεων της οικογένειάς του αλλά και δικών του προβλημάτων υγείας. Η μητέρα του όμως ήταν πολύ καλλιεργημένη και του προσέφερε αρκετά μαθήματα κατ’ οίκον. Ο ίδιος αργότερα ομολόγησε ότι σ’ αυτήν όφειλε την κλίση του προς τα φιλολογικά ενδιαφέροντα. Στην Πόλη πέρασε εννιά χρόνια ως το 1849, οπότε γύρισε στη Σύρο μαζί με τη μητέρα του και φοίτησε στο Λύκειο του Χ. Ευαγγελίδη.

Δημήτριος Βικέλας - Λουκής Λάρας

To e-vivlia με άλλα sites στο διαδίκτυο ξεκινάει δυναμικά μια εκστρατεία ευαισθητοποίησης για τον κυπριακής καταγωγής Ελληνο-Αυστραλό συγγραφέα Χάρρη Νικολαίδη που καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση για προσβολή της βασιλικής οικογένειας της Ταϊλάνδης.

Ο Χάρης Νικολαΐδης, εργαζόταν ως καθηγητής στην Ταϊλάνδη από το 2003 έως το 2005 και από το 2006 ζούσε στη Μελβούρνη και δημοσιογραφούσε στο αγγλικό ένθετο του “Νέου Κόσμου”. Τον περασμένο χρόνο επισκέφθηκε την Ταϊλάνδη, χωρίς να γνωρίζει ότι είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης σε βάρος του δύο χρόνια νωρίτερα. Η εναντίον του κατηγορία βασίζεται στο βιβλίο-μυθιστόρημα που είχε γράψει το 2005, με τίτλο “Αληθοφάνεια” και αναφερόταν σε ανώνυμο Ταϊλανδό πρίγκιπα και τη σκανδαλώδη ζωή του. Το βιβλίο τυπώθηκε μόνο σε 50 αντίτυπα και πουλήθηκαν λιγότερα από δέκα.

Οι εικόνες που μεταδίδουν εδώ και λίγες ώρες τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία είναι συγκλονιστικές δείχοντας τον νεαρό καθηγητή αλυσοδεμένο να κρατείται σε άθλιες συνθήκες και σπαρακτικά να ζητά συγνώμη από τις αρχές.

Απαιτείται ευαισθητοποιήση όχι μόνο από το Αυστραλιανό Υπουργείο εξωτερικών το οποίο ήδη κινειτοποιείται σύφμωνα με πληρφορίες μας αλλά και από τα Υπουργείο εξωτερικών της Κύπρου και της Ελλάδας

Δείτε απλά τις εικόνες στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ για να κατανοήσετε την ψυχολογική κατάσταση. Ήδη άνοιξε λογαριασμός στο FaceBook με τίτλο ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΧΑΡΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ. Μπείτε όσο περισσότεροι. Κινειτοποιείστε όσο περισσότερους μπορείτε σε όλο τον κόσμο. Στείλτε emai και υπογράψτε την πιό κάτω επιστολή διαμαρτυρίας. Μπορούμε όλοι να βοηθήσουμε.

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΠΡΩΣΩΠΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΜΑΣ ΑΛΛΆ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΔΗΛΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΣΕ ΚΥΠΡΟ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ. ΚΑΘΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΣΤΑΛΕΙ ΜΕ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ. ΤΩΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΕΝΟΤΗΤΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΑΣ ΤΟΥ ΤΟ ΔΕΙΞΟΥΜΕ. ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΜΑΣ.

Υπογράψτε άμεσα την επιστολή διαμαρτυρίας στο διαδίκτυο. Έχουν υπογράψει περισσότερα από 5000 άτομα μέχρι τώρα...Ας βοηθήσουμε κι εμείς με τον τρόπο μας.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η Θαυλάνδη φημίζεται για την παιδική δουλεία, εκμετάλλευση παιδιών, παντώς είδους πορνογραφίας και πορνείας με την παιδική πορνεία να φιγουράρει στην πρώτη θέση ......... και κατα τ' άλλα έχουν και μοναρχία και την υποστηρίζουν κι όλας!

Το παραδοσιακό νησί της Αφροδίτης γοητεύει με την αμόλυντη ομορφιά του μέσα από μια αναδημοσίευση ενός παλαιού τεύχους του National Geographic (τεύχος Ιουλίου 1928). Το συλλεκτικό αυτό τεύχος διανεμήθηκε με το ΒΗΜΑ της 16ης Απριλίου 2003.

National Geographic - Η Κύπρος στις αρχές του περασμένου αιώνα

Ένα συγκλονιστικό ιστορικό χρονικό της Μικρασιατικής Καταστροφής, 540 σελίδων, με στοιχεία αυτοβιογραφικά, που αποτελεί το μοναδικό ιστορικό έργο τού Δημήτρη Ψαθά.

«Η σκέψη μου συχνά φτερουγίζει στα παλιά και να που προβάλλουν πάντα ολοζώντανα —εικόνες όμορφες και πρόσωπα αγαπημένα, σκηνές και περιστατικά της καθημερινής ζωής, χαρές και λύπες, βιώματα λογής λογής και μαζί ολόκληρο το πανόραμα της μακρινής εκείνης πόλης του Ευξείνου Πόντου, όπου έζησα τα παιδικά μου χρόνια. Σαν όνειρο. Άλλοτε ευτυχισμένο και χαρούμενο κι άλλοτε φοβερό —ένας σωστός βραχνάς».

Ο Δημήτρης Ψαθάς, στο ομολογουμένως σημαντικότατο βιβλίο του -όχι μόνο για το περιεχόμενό του αλλά και για τη χρονική περίοδο που εκδόθηκε, όταν το ζήτημα των Ελλήνων της Ανατολής ήταν στο περιθώριο- τονίζει σχετικώς με το ζήτημα αυτό στον πρόλογό του: «...ούτε επιτρέπεται να θυσιάζουμε την ιστορική αλήθεια σε καμία σκοπιμότητα, όπως, δυστυχώς, καθιερώθηκε να γίνεται απ’ τον καιρό που χαράχτηκε η λεγόμενη ελληνοτουρκική φιλία. Η άστοχη τακτική της αποσιώπησης των γεγονότων της Ιστορίας ήταν ίσως κι ένας απ’ τους λόγους που τόσο άσκημα πορεύτηκε η ‘φιλία’ με τους Τούρκους. Να ρίξουμε τον πέπλο της λήθης στο παρελθόν αλλά να ξέρουμε, όχι να κρύβουμε...».

Δημήτρης Ψαθάς - Γή του Πόντου

Η Μυρτιώτισσα (λογοτεχνικό ψευδώνυμο της Θεώνης Δρακοπούλου) γεννήθηκε το 1885 στο προάστιο της Κωνσταντινούπολης Μπεμπέκι. Ο πατέρας της ήταν διπλωμάτης και έξι χρόνια μετά τη γέννηση της Θεώνης διορίστηκε γενικός πρόξενος της Ελλάδας στην τουρκοκρατούμενη τότε Κρήτη, όπου μετακόμισε μαζί με την οικογένειά του. Μετά από παραμονή δυο χρόνων στο νησί εγκαταστάθηκαν οριστικά στην Αθήνα, όπου η Θεώνη φοίτησε στη Σχολή Χιλλ της Πλάκας. Από μαθητική ηλικία είχε κλίση προς την ποίηση και το θέατρο. Πήρε μέρος σε ερασιτεχνικές παραστάσεις αρχαίου δράματος και συνεργάστηκε με τη Νέα Σκηνή του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου. Μετά από σύντομη διακοπή της ενασχόλησής της με το θέατρο, λόγω αντίδρασης της οικογένειάς της, συνέχισε τις δραματικές σπουδές της στο Παρίσι (Κρατική Δραματική Σχολή), όπου εγκαταστάθηκε μετά το γάμο της με το Σπύρο Παππά, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο το Γιώργο, ο οποίος σταδιοδρόμησε στο ελληνικό θέατρο. Στην Ελλάδα επέστρεψε μετά από μερικά χρόνια μετά το τέλος του βραχύβιου γάμου της και εργάστηκε ως καθηγήτρια απαγγελίας στο Ωδείο Αθηνών. Καθοριστική για την ποιητική της έκφραση στάθηκε η γνωριμία και ο έρωτάς της με τον ποιητή Λορέντζο Μαβίλη.

Μετά τον δραματικό θάνατο του τελευταίου στη μάχη του Δρίσκου το 1912 η Μυρτιώτισσα στράφηκε στην παλιά της αγάπη για να εκφράσει τον πόνο της. Το 1919 κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο Τραγούδια. Σημαντική για τη ζωή της στάθηκε επίσης η βαθιά φιλία που τη συνέδεε με τον Κωστή Παλαμά, οποίος στάθηκε καθοδηγητής της.

Τιμήθηκε με κρατικά βραβεία ποίησης (το 1932 για τα Δώρα της αγάπης και το 1939 για τις Κραυγές). Μετά τον πρόωρο χαμό του γιου της εξέδωσε το βιβλίο "Ο Γιώργος Παππάς στα παιδικά του χρόνια" (1962). Πέθανε στην Αθήνα το 1968. Η ποίηση της Μυρτιώτισσας κυριαρχείται από έντονο λυρισμό, ενώ συχνά θέματά της είναι η φύση και το δίπτυχο έρωτας-θάνατος.

Μυρτιώτισσα - Κίτρινες φλόγες